In 2026 besloot ik om het wat dichter bij huis te zoeken en de stad Parijs culinair te gaan verkennen, wat is nu confit de canard, steak tartare, escargots en lekkere toetjes als Baba au Rhum en Mousse au Chocolat? Met de trein is het maar 3,5 uur van Amsterdam. Ik heb twee maanden (15 april – 15 juni) een appartement kunnen huren net om de hoek van de wijk Montorgueil (arr 1 en 2) niet ver van Les Halles en loopafstand van alle bekende musea. Ik ga je in deze blog introduceren aan mooie Franse klassiekers met een bijbehorend restaurant, bistro of brasserie waar ik ze zelf heb gegeten en erg lekker vond. Alle foto’s zijn door mij gemaakt in 2026. Bedenk dat Paris Centre 12.000 restaurants heeft met 100.000 inwoners en miljoenen toeristen. Dus ik heb de regel bedacht dat alleen bistro’s en brasseries in aanmerking komen in district 1 en 2, die de hele dag open zijn (service continue), geen rijen, geen reserveringen, en niet om 14:30 voor een gesloten deur staan! Dat wordt overigens een trend in Parijs want ook de Parijzenaren willen dat. Voor recepten volg de link bistro.

Hoe zit de stad in elkaar?

Als je het weet, is het simpel! Op 1 januari 1860 is de stad opgedeeld in twintig arrondissementen (omcirkelingen). Elk arrondissement (arr.) bestaat uit, vaak vier, kwartieren (quartier). De twintig arr. zijn opgebouwd als een spiraal die met de klok mee van het centrum naar buiten draait, bekend onder de Parijzenaren als het slakkenhuis (l’escargot parisien). Het eerste arrondissement ligt op de rechteroever van de Seine en daar staat het Louvre. Elk adres heeft het postcode 75 met daaraan het arrondissement gekoppeld, dus bijvoorbeeld een bistro met postcode 75002 ligt in het 2^e arr. De oude stad wordt Paris Centre genoemd en bestaat uit de eerste 4 arrondissementen die historisch gezien de lijnen van de oude stadsmuren uit de tijd van Karel V (1500 -1558) en Lodewijk XIII (1601 – 1643) volgen.

We beginnen in het eerste arr., zeg maar de wijk tussen het Louvre en La Bourse, de vroegere beurs dat nu een mooi modern museum is. Als een klassiek bistro gerecht een aparte blog heeft dan geef ik dat aan met een link die allemaal verschijnen als je bistro in het search venster intypt. We beginnen met mijn favoriete bistro gerecht de Confit de Canard

Confit de Canard (gekonfijte eend)

Hoe eet je Confit de Canard in Parijs?

Mijn ervaring is dat veel Bistro’s het op hun menu hebben staan maar ik kijk altijd of ze het bij hun specialiteiten hebben gezet en serveren met pommes de terre à la sarladaise, de in eendenvet geroosterde aardappeltjes.

De oorsprong van het gerecht Confit de Canard.

De boeren op het platteland hielden zich bezig met het conserveren van alles wat tijdens de slachttijd beschikbaar kwam aan vlees, vooral eend, gans en varken kwamen natuurlijk veel voor in en om de boerderij. Pekelen (zout) en voedsel bewaren zonder dat er zuurstof bij kon komen waren de methodes uit de 16^de eeuw. Dus werden de eendenbouten gepekeld en daarna in zijn eigen vet gaar gesmoord en dat bleef tot de volgende slachttijd goed. Confit de Canard is eigenlijk een bekend geworden Bistro gerecht ontstaan uit een conserveringsmethode die bleef omdat het zo lekker was en nog steeds is!

Waar eet je Confit de Canard in arr. 1 in Parijs?

Brasserie de la Bourse dus tegenover het oude beursgebouw (Bourse) vlak naast het nieuwe park Les Halles waar vroeger de gigantische markthallen stonden. Bij La Bourse wordt de eend geserveerd met Franse sperzieboontjes wat erg lekker is. De eendenbout wordt onder de gril mooi bruin en knapperig gemaakt. Omdat iedereen zijn eigen mayonaise maakt vraag ik dat er ook bij voor de gebakken aardappels. De ober kon daar wel om lachen!

Wat eet je nog meer in Brasserie de la Bourse?

De steak tartaar is goed. Het wordt geserveerd met friet en je krijgt er alle smaakmakers bij om zelf aan de gang te gaan, de eidooier zit er wel al doorheen. Hij was erg vers en lekker.

Escargots à la Bourguignonne

Waarom eet je slakken in Parijs?

De beroemde slakken zijn een klassieker geworden in het Parijse Bistro eten. Bijna iedereen heeft het op het menu staan en je moet het een keer eten, ook als je er tegenop ziet want in Parijs zijn ze echt lekker. Nu is de mooiste brasserie in Parijs voor slakken toevallig in het eerste arr., je zou kunnen zeggen het is iets te toeristisch maar vooral voor de eerste keer is het een geweldige plek.

Hoe eet je Escargots à la Bourguignonne in Parijs?

Het recept komt natuurlijk uit de wijngaarden in Bourgondië, maar de slakken niet meer, die worden schoon en netjes gekweekt in Indonesië en Turkije. Het recept is simpel, de slakken (zonder huisje) worden bereid en pas daarna in de schelpen gestopt met de lekkerste saus ter wereld gemaakt van boter, knoflook en veel peterselie. Ze komen heel heet bij je op tafel en je krijgt daar twee soorten bestek bij, een klein vorkje om de losse slakken uit het huisje te halen en een rond houdertje die je gebruikt om de schelpen vast te houden zodat je je vingers niet brandt. Ik wacht altijd even tot de schelpen zijn afgekoeld zodat ik ze gewoon met mijn handen kan vasthouden en haal dan de slak eruit en giet de saus in zo’n holletje en eet het met de meest verse stokbrood die je ooit gegeten hebt. Heerlijk! Even een Bistro tip voor buitenlanders, is het brood niet vers, gewoon meteen een ander mandje vragen.

De oorsprong van het gerecht Escargots à la Bourguignonne.

In het Katholieke Frankrijk van vroeger beheerden de monniken de wijngaarden en daar liepen de slakken volop rond. Paus Gregorius VII (1020 – 1085) hield veel van slakken maar kon die weinig eten vanwege de in die tijd grote hoeveelheid vastendagen waar geen vlees gegeten mocht worden. De paus besloot per decreet dat de moderne inzichten slakken (en kikkers overigens) geen dieren waren en dus elke dag gegeten mochten worden. Bijna onmiddellijk werd de slak (en de kikkerbilletjes) heel populair voedsel voor het volk en de elite aan het hof in het katholieke Frankrijk en vond zijn weg door de jaren heen naar de menu’s van de Parijse restaurants waar de Fransen tegenwoordig meer dan 500 miljoen slakken per jaar eten en het de status van een onofficieel nationaal gerecht heeft gekregen in de stad.

Waar eet je Escargots à la Bourguignonne in het eerste arr. in Parijs?

Dat doen we in het oude slakken restaurant l’escargot montorgueil, 38 Rue Montorgueil, 75001. Dit van binnen prachtige restaurant is uit 1832 en mijn advies is ga niet in de serre zitten maar gewoon binnen in het oude interieur! Er zijn veel keuzes met allerlei smaakjes maar als het de eerste keer is dan moet je gewoon de escargot traditionnelle nemen. Ben je gevorderd dan kan ik die met foi gras en de truffel aanbevelen. Uiteraard is er ook een toerist trap, de grote slakken. Als je goed op mijn foto kijkt zie je drie grote en drie normale slakkenhuizen. Maar omdat slakken tegenwoordig na het koken in hun huisje wordt gepropt is het zo dat de inhoud volgens mij even groot is. Dus sla die dure grote slakken gewoon over!

Wat eet je nog meer bij l’escargot montorgueil?

Kikkerbilletjes (cuisses de grenouille)!

Als je die ook nog nooit gegeten hebt dan is dit je kans, bestel ze samen met 6 slakken en je proeft meteen de verschillen. Beroemde moderne chefs als Bernard Loiseau (1951 – 2003) en Alain Ducasse (1956) hebben het gerecht opnieuw vormgegeven en zo wordt het tegenwoordig in de Bistro’s gegeten. Bernard bedacht het recept met enkel knoflook en peterselie, terwijl Alain de versie met boter en citroen maakte. Als ze niets zeggen op een menu in Parijs is het met de oorspronkelijke saus, de persillade saus. De ingrediënten zijn 5 teentjes fijngehakte knoflook, 2 bosjes fijngehakte krulpeterselie, 5 eetlepels olijfolie.

Een bijzondere profiterole

De Franse profiteroles, soesjes gevuld met ijs overgoten met chocoladesaus, wie kent ze niet als dessert in een Parijse bistro? Een echte klassieker! En bij l’escargot serveren ze één grote bol met een kannetje warme chocoladesaus die je er zelf overheen mag gieten, een van de lekkerste in centre Paris! Goede kwaliteit ijs en chocolade.

Soupe à l’oignon

Hoe eet je Soupe à l’oignon in Parijs?

De Franse uiensoep is een iconisch gerecht in Parijs. Een soepkom zo heet dat je je vingers brandt vol met brood en kaas (Gruyère) zo onder de grill vandaan. Alles mag vies worden tijdens het eten van uiensoep vinden de Parijzenaren is mijn ervaring en het hoeft ook niet geruisloos. Prima! Verbrand je mond niet en ga er even voor zitten.

De oorsprong van het gerecht Soupe à l’oignon.

Als je tegenwoordig Soupe à l’oignon besteld dan verwacht je diep bruin gekleurde uiensoep bedekt met brood en een hele lading gesmolten kaas (Gruyère) erover. Dat is ontstaan in de Bistro’s rond de grote marken bij Les Halles die tot 1970 hebben bestaan niet ver van de vorige twee bistro’s die ik gegeven heb. Een gewone uiensoep werd voor de arbeiders van de markt voedzaam gemaakt met veel kaas en werd 24 uur per dag geserveerd. Het werd meteen een succes. Nu nog kun je daar terecht voor een kop soep om drie uur ’s nachts. Het gerecht heet dan Soupe à l’oignon La Gratinée des Halles. Deze bistro is de Au Pied de Cochon, 6 Rue Coquillière 75001 en komt vaak voor in deze blog.

Waar eet je Soupe à l’oignon in het eerste arr. Parijs?

Overal dus maar de kwaliteit is alleen goed daar waar veel Fransen komen en gek genoeg is dat ook het geval vlak om de hoek bij het Louvre in Café de la Comédie. Bijzonder want dit kleine tentje ziet eruit als de typische toerist trap in de verkeerde buurt en dat is ook zo natuurlijk. Maar er zitten altijd veel Fransen uiensoep te eten en die is dan ook geweldig. Als je van drukke steden houdt waar je met een glaasje wijn mensen kunt bekijken dan kun je blijven hangen maar ik denk niet de rest van het voedsel de moeite waard is, wel de lekkerste Soupe à l’oignon die ik gegeten heb, en inderdaad, ik ben een uurtje blijven hangen met een glaasje witte wijn om naar de toeristen te kijken!

Baba au Rhum

Waarom eet je Baba au Rhum in Parijs?

Eigenlijk is de echte reden omdat ze het lekkere toetje uitgevonden en verfijnd hebben in Parijs. De oorspronkelijke man die het op de markt bracht is Nicolas Stohrer die in 1730 het hof verliet en de beroemde patisserie Stohrer begon in Rue Montorgueil, zoals eerder gezegd, de beroemde Parijse eetstraat in het culinaire 2de arr. Er staat altijd een rij voor deze patisserie en je kunt er echt van alles kopen o.a. hun Baba rum en ik kan de koffie en chocolade eclairs niet weerstaan. Maar ik heb een advies, loop 10 minuten door en eet het als toetje bij Au Pied de Cochon!

Hoe eet je Baba au Rhum in Parijs?

Nou met een servetje en niet op een lege maag want deze Rum baba cake is gedrenkt in een amberkleurige rum, en gevuld met slagroom. Dus je kunt dronken worden in de patisserie ha ha. Er zijn bistro’s zoals de Au Pied de Cochon uit 1947 waar ze de fles gewoon op tafel zetten en dan kun je zelf bepalen hoeveel rum er in gaat.

De oorsprong van het gerecht Baba au Rhum.

Stanislas Leszczynski (1677 – 1766) was een Poolse koning en verzot op Babka, een cake met rozijnen geweekt in wijn of rum. Zijn dochter Marie Leszczyńska (1703 – 1768) trouwde met Lodewijk  XV (1710 – 1774) en ineens was hij schoonvader. Nou hield Stanislas van drie dingen, kunst, de jacht en lekker eten. Zijn vroegere banketbakker Nicolas Stohrer (1706 – 1789) ging met koningin Maria mee naar Versailles en Stanislas ontwikkelde daar het toetje Baba met rum dat zo aansloeg dat het nog steeds op de Parijse menu kaarten staat en vaak besteld wordt door de Fransen want die eten het liever op zondag met een volle maag in hun favoriete Bistro.

Waar eet je Baba au Rhum in het eerste arr. in Parijs?

Niet ver van patisserie Stohrer aan het einde van Rue Montorgueil is sinds 1947 het restaurant Au Pied de Cochon gevestigd, iedereen kent dit restaurant omdat het als eerste de La Gratinée des Halles uiensoep 24 uur per dag serveerden. Het is nog steeds een iconische brasserie met een zeer oud interieur dat bijna alle klassiekers op het menu heeft staan, denk aan oesters, kikkerbilletjes, uiensoep, beenmerg (os à moelle ), oeuf mayonnaise, maar ook alle beroemde toetjes als creme brulée, Île flottante, profiteroles au chocolat, crêpe Suzette en natuurlijk de Baba au rhum.

Wat eet je nog meer als toetje in Au Pied de Cochon?

Ik vind hun profiterole erg lekker maar ook de crepe suzette is lekker en die vind je niet heel vaak op de kaart. Traditioneel worden bij de bereiding van de “crêpe Suzette” stukjes suiker over een citroen of sinaasappel gewreven en vervolgens door een zachte boter gemengd, waarin de crêpe, zodra de boter gesmolten is, wordt ondergedompeld.

Waar staat Au Pied de Cochon bekend om?

Ik denk wel de oesters, ze hebben een proef tafeltje met 12 oesters, 4 soorten. Nou dat is altijd spannend om je kennis te testen op het proeven van oesters. Uitgebreid met getoost brood met goede boter, uiteraard citroen en dat zure spulletje erbij. Zelf heb ik ze het liefst met een beetje vers gemalen zwarte peper erop. En een zonnetje in je glas goede rosé. De uitslag is overigens dat de Gillardeau altijd de lekkerste is. De prijs van een oester is laag in Parijs, ongeveer 2,25 per stuk, dat is moeilijk in Nederland waar het regelmatig rond de 4,25 is per stuk en dat vind ik dan weer te duur.

En dan natuurlijk de reeds besproken Soupe à l’oignon La Gratinée des Halles als je er nu toch bent nietwaar.

Brioche de Perdue oftewel de wentelteef

Waarom eet je Brioche de Perdue in Parijs?

Oud wit brood, doordrenkt in geklutst ei met melk, gebakken in de roomboter en bestrooid met kaneel en suiker. In Parijs wordt het geserveerd met een bolletje vanille ijs en ruim verse munt. Je eet het omdat het verrassend lekker is, niet zwaar als een tosti en omdat je nog nooit een wentelteef in een restaurant hebt gegeten.

De oorsprong van het gerecht Brioche de Perdue of Pain Perdu

Dit gerecht is verzonnen om de verspilling van brood tegen te gaan. Dit verloren brood wordt dus pain perdu genoemd in Frankrijk en Wallonië. Nou kun je van zoiets simpels natuurlijk nooit bewijzen dat het Frans is maar het wordt wel geprobeerd samen met Spanje, Engeland en Duitsland. Een manier om het Frans te maken is door het in elke brasserie te serveren.

Waar eet je Brioche de Perdue in het eerste arr. in Parijs?

Mijn zoon kwam op bezoek en die bestelde dit gerecht in Le Baltard, 9 Rue des Coquilliiere, 75001, verrassend lekker moet ik zeggen dus mijn advies is om daar eens naar te kijken. Die mooie foto is helaas niet van mij maar ook van mijn zoon. Leuke oude bistro vlak naast de Bourse, geen verkeer met mooi terras.

Wat eet je nog meer in Le Baltard?

Tip sla de confit de canard over want die serveren ze met frites dus dat gerecht eet je beter op loopafstand in Brasserie de la Bourse!

De Franse Tosti: Ze hebben een mooie croque madame, lekker krokant en cheesy en je kunt kiezen wat je erbij wilt hebben, ratatouille, friet of aardappel puree. Kijk, dat creëert mogelijkheden, ben je met z’n tweeën dan neem je een puree en een ratatouille, heerlijke combi in deze brasserie! Een croque madame is hetzelfde als een croque monsieur maar dan zonder ei erop. Een écht goede Croque Monsieur vereist écht goede ingrediënten! Het is een sandwich die meer is dan de som der delen. Een knapperige buitenkant, gesmolten kaas en een romige bechamelsaus moet het resultaat worden. Kijk en daar voldoet Le Baltard aan.

Een drijvend eiland of île flottante is een dessert dat bestaat uit zachte meringue die drijft op crème anglaise (een soort vanillevla). De meringue wordt ‘au bain-marie’ gebakken. Het kan op kamertemperatuur of gekoeld geserveerd worden. Ik moet zeggen ik had er nog nooit van gehoord maar het staat vaak op het menu in de bistro of brasserie. Heel lekker bij Le Baltard!

Oeuf Mayonnaise

Waarom eet je Oeuf mayo in Parijs?

Het is snel op tafel, het is onder de 10 euro, het vult en in Parijs maakt iedereen zijn eigen mayonaise! Vooral in gezinnen aan tafel op zondag staat er altijd wel een Oeuf mayonaise op tafel.

Hoe eet je Oeuf mayo in Parijs?

Het gekke is met dit gerecht dat je er niet altijd brood bij krijgt, wel als je er om vraagt natuurlijk maar het is blijkbaar niet zo vanzelfsprekend. Ik eet er geen brood bij, lekker met een biertje! Uiteraard is het een goede combi met frites maar die zijn niet altijd goed in Frankrijk (te slap en/of te koud en vaak ook te klein voor Nederlandse begrippen). Gewoon terug sturen is mijn devies, je zit in een grote stad, het leven is hard en te kort voor vies eten volgens de fransen.

De oorsprong van het gerecht Oeuf mayo

Oeuf Mayonnaise is een vintage (voor)gerecht dat in de jaren tachtig langzaam uit het arsenaal van de restaurants en onze huiskamers is verdwenen. Niet in de laatste plaats omdat eieren ineens slecht waren vanwege de cholesterol (dat blijkt anno 2026 allang niet meer waar te zijn) en mayo kwam vanwege het vet ook in het verdomhoekje terecht. Nou is het in Frankrijk zo dat als er een culinaire traditie dreigt te verdwijnen er landelijk een chauvinistisch noodsignaal af gaat dat vaak tot een ‘herontdekking’ van het gerecht leidt. Dus nu staat dit gerecht overal weer op de kaart! Ik wilde dat wij in Nederland dat ook wat meer zouden doen.

Waar eet je Oeuf Mayonnaise in het eerste arr. in Parijs?

Le relais du Vin, 85 Rue Saint Denis, 75001 zit in een lange straat met allemaal restaurants, veel toeristen troep natuurlijk met boven de 4.0 scores on-line die of gemanipuleerd zijn of alleen geschreven door toeristen die elke kwaliteit goed vinden als de sfeer en de ober maar gezellig is.

Le relais du Vin is zo’n restaurant maar …….. de huiswijn is goedkoop en de Oeuf Mayonnaise is echt lekker door de royale hoeveelheid fantastisch zelfgemaakt mayo (de frieten zijn hier ook goed). Dus mijn advies met mooi weer karaf witte wijn, een ei mayo en frites is de combi, het is daar leuk mensen kijken.

Camembert rôti et charcuterie

Waarom eet je Camembert rôti in Parijs?

Er is maar één echte reden voor, in Frankrijk hebben ze de beste camembert in de hele wereld natuurlijk. Je kunt het makkelijk met een aantal mensen delen voor lunch. Deze Camembert rôti et charcuterie was in 2026 euro 25 dus dan kom je voor Parijse begrippen best goed weg met z’n vieren. Het wordt geserveerd met de gratis verse stokbrood ook nog een keertje.

Hoe eet je Camembert rôti in Parijs?

Wat zal ik zeggen, het wordt geserveerd met een ruime portie nieuwe aardappels en een salade met Franse vleeswaren. Aaedappel doormidden snijden en dopen in de opengesneden camembert, naar de hemel kijken en oh la la roepen, daarna je mond spoelen met een slok Brouilly, de lekkerste Beaujolais wijn die er is! Uiteraard gaat het dopen ook erg goed met de krakend verse stokbrood!

De oorsprong van het gerecht Camembert rôti

We beperken ons tot de Camembert legende uit Normandië waar de kaas vandaan komt. In 1790, tijdens de Franse Revolutie, vluchtten veel geestelijken naar Normandië, waar de gelovige bevolking hen onderdak bood. Zo ook boerin Marie Harel uit het dorpje Camembert. Zij liet een benedictijn onderduiken in een geheime ruimte achter haar haard. Als dank gaf hij haar het eeuwenlang door de monniken bewaarde recept voor een zachte kaas.

Waar eet je Camembert rôti in het eerste arr. in Parijs?

Het leuke van Centre Paris is en blijft dat er zoveel bistro’s en brasserieen zijn dat je een klassiek gerecht regelmatig op de kaart ziet staan. Mijn aanbeveling gaat naar La villa Saint-Honoré, 34 Pl du Marche St-Honoré, 75001 dit is behalve een zeer goede bistro ook nog een een gebied met veel (goede) bistro’s op een rij. Je moet daar eens heengaan en is loopafstand van het Louvre. Verder is deze bistro bekend om zijn confit maar die heb ik daar niet gegeten en ik vind hun Café gourmand helemaal top.

Voor de leukste gerechten in het 2^de arrondissement klik hier.